Όταν οι νεκροί χορεύουν

Περιγραφή
«Από εκεί προέρχεται όλη μου η δυσπιστία για τη μέθοδο των λογικών συμπερασμάτων. Είπα στη δικηγόρο μου να μη σε προσλάβει με καμία δύναμη αν πρώτα δεν σιγουρευτεί ότι ήσουν απολύτως παράλογος, φίλε».
Ο Έκτορ ήταν πάντα ξένος, εκτός τόπου. Δεν είχε δικά του σκηνικά, είχε μόνο δανεικά σκηνικά, κατασκευασμένα ειδικά για εκείνον, έναν απελπισμένο ηθοποιό χαμένο στη μέση μιας παράστασης, στο κέντρο των σανιδιών, χωρίς σενάριο στα χέρια, χωρίς κανένα ταλέντο, χωρίς καμιά ικανότητα αυτοσχεδιασμού. Ήταν χαμένος σ’εκείνο το χωριό όπου σύμμαχοι δεν έλεγαν να φανούν και όλος ο κόσμος είχε απαντήσεις σε ανύπαρκτες ερωτήσεις. […] Άρχιζε να χάνεται μέσα στην ομίχλη του Μεξικού, να μην αναγνωρίζει τον εαυτό του στους δρόμους. Γερνούσε, και μαζί με την ηλικία ερχόταν η αίσθηση απουσιών, πολλών μικρών αμνησιών για πράγματα που έπρεπε να ήταν σημαντικά κάποτε, αλλά είχε ξεχάσει να τα σημειώσει στην καρδιά του. Δεν ένιωθε ούτε καν θλίψη για τον εαυτό του. Άρχιζε να μοιάζει με τον άνθρωπο που γύρευε. Ήταν και οι δύο χαμένοι στον Σαν Αντρές.
Δάσκαλοι απεργοί από το Νότο και τις περιοχές των Τσιάπας έρχονται στο κέντρο της Πόλης του Μεξικού. Οι αρχές έχουν συλλάβει και φυλακίσει τον ηγέτη τους Μεδάρδο Ριβέρα για τον «φόνο» ενός επαρχιακού άρχοντα. Παραποιούν και εξαφανίζουν συνειδητά τις μαρτυρίες και τα στοιχεία που αποδεικνύουν την αθωότητα του κατηγορουμένου. Και μια δραστήρια ακτιβίστρια νέα δικηγόρος, η Μαρισέλα Καλντερόν Γκαλβάν, προσλαμβάνει τον ιδιότυπο ντετέκτιβ Έκτορ Μπελασκοαράν Σάυν, ο οποίος ξεκινάει την αναζήτηση «νεκρών» που χορεύουν σε ντισκοτέκ και συζητάει στη φυλακή με τον Ριβέρα για ζητήματα περί αληθοφάνειας και παραποιημένης λογικής μέσα από τα λεγόμενα του Σέρλοκ Χολμς στις ιστορίες του Κόναν Ντόυλ, σ’ ένα Μεξικό παράλογο, τραυματικό και διεφθαρμένο.O Πάκο Iγνάσιο Tάιμπο II (1949), καθηγητής πανεπιστημίου, μυθιστοριογράφος, δημοσιογράφος, ιστορικός και θεμελιωτής του νέου λατινοαμερικανικού αστυνομικού μυθιστορήματος, γεννήθηκε το 1949 στη Χιχόν της Ισπανίας. Το 1958 μετανάστευσε με την οικογενειά του στο Μεξικό. Έχει συγγράψει περίπου πενήντα έργα (μυθιστορήματα, συλλογές διηγημάτων, ιστορία, ρεπορτάζ και χρονικά) που έχουν δημοσιευτεί σε εικοσιπέντε χώρες και έχουν μεταφραστεί σε δώδεκα γλώσσες. Oρισμένα από τα μυθιστορήματά του έχουν αναδειχθεί «βιβλία της χρονιάς» από τους «New York Times», τη «Le Monde» και τους «Los Angeles Times». Το 1992 κέρδισε το βραβείο Planeta / Joaquin Mortiz και τρεις φορές του απονεμήθηκε το διεθνές βραβείο Dashiell Hammett για το καλύτερο αστυνομικό μυθιστόρημα. H βιογραφία του Tσε Γκεβάρα που έγραψε το 1996, έχει πουλήσει πάνω από μισό εκατομμύριο αντίτυπα σε όλο τον κόσμο και το 1998 κέρδισε το βραβείο Bancarella, ως «βιβλίο της χρονιάς» στην Iταλία. Eπίσης είναι ο ιδρυτής και οργανωτής του ετήσιου θερινού φεστιβάλ αστυνομικής λογοτεχνίας Semana Negra, Mαύρη Eβδομάδα, στη Xιχόν της Iσπανίας.

Συγγραφέας : Taibo II Paco Ignacio
Μεταφραστής : Ηλιόπουλος Κρίτων
Εκδότης : Άγρα
Έτος έκδοσης : 2011
ISBN : 960-325-354-5
Σελίδες : 122
Σχήμα : 17χ12
Κατηγορίες : Ισπανόφωνη πεζογραφία (Μεξικό) – Μυθιστόρημα , Αστυνομική λογοτεχνία

Τιμή σε ιστοσελίδες: 7.70 €

Όλες οι πληροφορίες σε αυτή τη σελίδα προέρχονται από το χώρο αποκλειστικά για πληροφορίες www.public.gr και dioptra.gr ιστοσελίδα μας με αυτό το βιβλίο.