Χρύσιππος

Περιγραφή
Με αφετηρία ένα χαμένο έργο τού Ευριπίδη, με τον ίδιο τίτλο, μέρος μιάς επίσης χαμένης τριλογίας, έργο απ’ το οποίο, σύμφωνα με τα φιλολογικά ευρήματα, δεν έχουν απομείνει παρά μονάχα δύο γράμματα απ’ τον πρώτο στίχο, και το οποίο αφηγείται την απαγωγή του νεαρού και πανέμορφου Χρύσιππου, γιου του Πέλοπος, απ’ τον Λάιο, ο συγγραφέας Δημήτρης Δημητριάδης χτίζει το εν λόγω θεατρικό του έργο.
Γράφει ο ίδιος για την φιγούρα του Χρύσιππου: “Ο Χρύσιππος είναι ο εκπρόσωπος του προσώπου το οποίο, ως φορέας μιάς απαράμιλλης και καθηλωτικής ομορφιάς, κρύβει το αληθινό πρόσωπο τού υποκειμένου· μήπως, με άλλα λόγια, η ομορφιά αυτή είναι παραπλανητική, υπό την έννοια ότι αποτελεί όχι το πρόσωπο αλλά το προσωπείο του άλλου προσώπου, του αληθινού, εκείνου το οποίο βρίσκεται από πίσω· και μήπως αυτό το δεύτερο πρόσωπο, το κρυμμένο, το αφανές, που δυσκολευόμαστε να το αντιληφθούμε εκ πρώτης όψεως και που το αντιλαμβανόμαστε πάντα, ή τις περισσότερες φορές, εκ των υστέρων, όταν πλέον είναι πολύ αργά για εμάς τους ίδιους, δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά μία άμορφη, αδιαμόρφωτη ύλη, μία παραμορφωμένη σάρκα, ένα διεστραμμένο μόρφωμα, ένα, αμιγώς ανθρώπινο αλλά εντελώς ανυπόφορο, έκτρωμα, το οποίο εξευγενίζεται απ’ το εμφανές, ορατό, επιφανειακό κάλλος, και με τον εξευγενισμό αυτόν προετοιμάζει το έδαφος για την εξαπάτηση, την καταστροφή, την φρίκη;
Όλοι οι υπόλοιποι που συναναστρέφονται, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, τον Χρύσιππο, είναι όλοι εμείς που, χωρίς ν’ αποτελούμε εντελώς αθώα και ανεύθυνα θύματα, συναποτελούμε αυτήν την κοινότητα, η οποία δεν είναι άλλη απ’ το ανθρώπινο είδος, και η οποία βρίσκεται πάντα ενώπιον εκείνου που ο Εμμανουήλ Λεβινάς αποκάλεσε “το πρόσωπο τού Θεού” αλλά που, στην πραγματικότητα, δεν είναι παρά μόνον ο πλησίον μας, ένας άλλος άνθρωπος, ο συνάνθρωπος”.Ο Δημήτρης Δημητριάδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1944. Σπούδασε θέατρο και κινηματογράφο στις Βρυξέλλες απ’ το 1963 ώς το 1968. Εκεί έγραψε το 1966 το πρώτο θεατρικό του έργο, “Η τιμή της ανταρσίας στην μαύρη αγορά”, το οποίο ανέβασε ο Patrice Chereau το 1968 στο Theatre d’ Aubervilliers, στο Παρίσι. Το 1978 εκδόθηκε το “Πεθαίνω σαν χώρα”, το πρώτο του πεζογράφημα, το 1980 η ποιητική ενότητα “Κατάλογοι 1-4” και το 1983 το θεατρικό του έργο “Η νέα εκκλησία του αίματος”. Ακολούθησαν : “Η ανθρωπωδία. Η ανάθεση. Προοίμιο σε μια χιλιετία” (πεζογράφημα), “Κατάλογοι 5-8” (1986-ποιητική ενότητα), “Το ύψωμα” (1990-θεατρικό έργο), “Η άγνωστη αρμονία του άλλου αιώνα” (1992-θεατρικό), “Κατάλογοι 9-Οι ορισμοί” (1994-ποιητική ενότητα), “Η αρχή της ζωής” (1995-θεατρικό έργο, που ανέβηκε την ίδια χρονιά από τον Στέφανο Λαζαρίδη στο Θέατρο του Νότου), “Η ζάλη των ζώων πριν τη σφαγή” (2000 -θεατρικό έργο σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά στο Θέατρο του Νότου), “Λήθη και άλλοι τέσσερις μονόλογοι” (2000 -ο μονόλογος “Λήθη” ανέβηκε το 1998 στο Παρίσι, στο Petit Odeon, από τον J.-C. Bailly, το 2001 στο Theatre de Bobigny από την A. Dimitriadis και το 2002 στο θέατρο Άττις από τον Θ. Τερζόπουλο), “Κατάλογοι 10-12” (2002-ποιητική ενότητα), “Ανθρωπωδία 1” και “Ανθρωπωδία 7” (2002 -Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2003), “Διαδικασίες διακανονισμού διαφορών” (2003 -θεατρικό έργο σε σκηνοθεσία Γιώργου Λάνθιμου που ανέβηκε στον Εξώστη του Θεάτρου του Νότου), κ.ά. Παράλληλα ασχολήθηκε συστηματικά με τη μετάφραση πεζογραφημάτων των Jean Genet, Georges Bataille, Witold Gombrowicz, Maurice Blanchot, Gerard de Nerval, Balzac, Bernard-Marie Koltes, καθώς και τη μετάφραση θεατρικών έργων των Μολιέρου, Ευρυπίδη, J. Genet, G. Courteline, Tennessee Williams, Σαίξπηρ για διάφορα θέατρα. Μετά το 1980 συνεργάστηκε στενά με τις εκδόσεις “Άγρα”, που έχουν εκδώσει το μεγαλύτερο μέρος του έργου του και, πιο πρόσφατα, με τις εκδόσεις “Σαιξπηρικόν” της Θεσσαλονίκης. Το ιστολόγιό του στο διαδίκτυο είναι: http://dimitrisdimitriadis.wordpress.com.

Συγγραφέας: Δημητριάδης Δημήτρης 1944- θεατρικός συγγραφέας
Εκδότης: Ίνδικτος
Έτος έκδοσης: 2008
ISBN: 960-518-342-0
Σελίδες: 141
Σχήμα: 18χ13
Κατηγορίες: Νεοελληνικά θεατρικά έργα
Σειρές: Δημήτρη Δημητριάδη

Τιμή σε ιστοσελίδες: 9.62 €