Το πεθαμένο λικέρ

Περιγραφή
… Από το 1981 είχα βάλει στο μάτι τον πίνακα του Σάρτζεντ, που στολίζει το εξώφυλλο τούτου του βιβλίου. ‘Οταν τον αντίκρυσα, είπα ταραγμένος: «Άα… τούτους εδώ τους ξέρω κι ας μας χωρίζουν κάπου εκατό χρόνια». Τους ήξερα, αλλά πώς; Άντε πάλι να ψάχνω μέσα σε γνώριμα βλέμματα – ένα τεράστιο στοκ βλεμμάτων. Ωστόσο, κάποια ιδιαίτερη ανάμνηση με οδηγούσε από μόνη της στην υγρασία του παλιού ποτοποιείου, όπου γινόταν το «πεθαμένο λικέρ». Κι εκεί, στη γλυκιά αλκοολική σκουριά και στη σιωπή, βρήκα τους ήρωές μου. Τη Ραλλού, τον Φώτη κι εμένα. Ν’ αγαπιόμαστε και να δενόμαστε με τα πιο κρυφά μυστικά, στη μυθική Κυψέλη του 1957. Παρασύρθηκα, έτσι, ζωντανεύοντας πράγματα παλιά αλλά αρωματικά και μεθυστικά, όπως το «λικέρ», όπως ο πόθος και ο φόβος των παιχνιδιών που παίζουν οι μεγάλοι – ονομάζοντας το παιχνίδι ζωή, ελπίζοντας σε κάποια σπλαχνική ασυλία. Τα παιχνίδια, όμως, δεν έχουν ανθρώπινη λογική. Είναι εκδικητικά από τη μαγική τους φύση, γιατί επιζούν και διαιωνίζονται μέσα από τα λάθη και τις αδυναμίες των παικτών τους. Πάντως, όλα ξεκίνησαν απ’ το χαμόγελο και το βλέμμα μιας ζωγραφιάς, ένα απόγευμα στη Νέα Υόρκη.
Γιάννης ΞανθούληςΟ Γιάννης Ξανθούλης γεννήθηκε το 1947 στην Αλεξανδρούπολη, στον Έβρο, από γονείς πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη. Σπούδασε δημοσιογραφία και σχέδιο. Από το 1969 εργάζεται ως δημοσιογράφος και χρονογράφος σε εφημερίδες, περιοδικά και ραδιόφωνο. Ασχολήθηκε με το παιδικό θέατρο. Έγραψε και εικονογράφησε παιδικά βιβλία. Μερικά απ’ αυτά: «Μέσα στο νερό δασκάλα», «Ανέβα στη στέγη να φάμε το σύννεφο», «Ο μάγος με τα χρώματα», «Τύμπανο, τρομπέτα και κόκκινα κουφέτα», «Μια τρελή τρελή πολυκατοικία». Σατυρικά κείμενα και θεατρικά έργα του – περισσότερα από τριάντα – παρουσιάστηκαν στο ελληνικό θέατρο. Ασχολήθηκε για αρκετά χρόνια με την επιθεωρησιογραφία. Το 1981 εκδόθηκε το πρώτο του μυθιστόρημα, «Ο μεγάλος θανατικός», και ακολούθησαν: «Οικογένεια μπες-βγες», 1982, «Το καλοκαίρι που χάθηκε στο χειμώνα», 1984, «Ο Σόουμαν δε θα ‘ρθει απόψε», 1985, «Το πεθαμένο λικέρ», 1987, «Ο χάρτινος Σεπτέμβρης της καρδιάς μας», 1989, «Το ρόζ που δεν ξέχασα», 1991, «Η εποχή των καφέδων», 1992, «Η Δευτέρα των αθώων», 1994, «Το τρένο με τις φράουλες, 1996, «…Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες», 1998, «Ο Τούρκος στον κήπο», 2001, «Το τανγκό των Χριστουγέννων», 2003, «Ο θείος Τάκης», 2005, «Του φιδιού το γάλα», 2007, «Κωνσταντινούπολη – των ασεβών μου φόβων» (2008), «Δεσποινίς Πελαγία» (2010) και «Ο γιος του δάσκαλου», 2012. Βιβλία του έχουν μεταφερθεί στη μεγάλη και τη μικρή οθόνη. Έργα του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά, ισπανικά, ολλανδικά, ιαπωνικά, δανέζικα, και σε άλλες γλώσσες. Επίσης έχει εκδώσει το αυτοβιογραφικό του αφήγημα «Στην κουζίνα των φαντασμάτων» (από τη σειρά: «Η κουζίνα του συγγραφέα» των εκδόσεων Πατάκη), καθώς και μια ανθολογία λογοτεχνικών κειμένων με θέμα την Κωνσταντινούπολη («Κωνταντινούπολη: Μια πόλη στη λογοτεχνία», Μεταίχμιο, 2004). Ζει στην Αθήνα και είναι μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών.

Συγγραφέας : Ξανθούλης Γιάννης
Εκδότης : Εκδόσεις Καστανιώτη
Έτος έκδοσης : 2007
ISBN : 960-03-0032-1
Σελίδες : 157
Σχήμα : 21χ14
Κατηγορίες : Νεοελληνική πεζογραφία – Μυθιστόρημα

Τιμή σε ιστοσελίδες: 11.03 €

Όλες οι πληροφορίες σε αυτή τη σελίδα προέρχονται από το χώρο αποκλειστικά για πληροφορίες www.public.gr και dioptra.gr ιστοσελίδα μας με αυτό το βιβλίο.