Συρανό Ντε Μπερζεράκ

Περιγραφή

Ε, όχι δα, μικρέ μου, τόσο μόνο;

Μπορούσες χίλια πράγματα να πεις με άλλον τόνο!

Άκουσε! Επιθετικά: «Αν είχα τέτοιο μύτο,

να τονε κόψω η πρώτη μου απόφαση θα ήτο!».

Και φιλικά: «Προσέξτε την, θα μπει μες στο φλιτζάνι!

Εάν δεν την σηκώσετε, μέχρι τον πάτο φτάνει!».

Με ύφος περιγραφικό: «Βουνοκορφή! Ίδια ράχη!

Βράχος! Τι βράχος, φίλοι μου; Χερσόνησος μονάχη!».

Με περιέργεια: «Το κουτί αυτό μες στο συρτάρι

το ’χεις για τα ψαλίδια σου, ή είναι καλαμάρι;».

Χαριτωμένα: «Τα πουλιά τόσο πολύ σε νοιάζουν

ώστε πάνω στη μύτη σου τα βάζεις και κουρνιάζουν;».

Στα ίσια: «Πες μου, όταν ρουφάς ταμπάκο από τη μύτη,

απ’ τον καπνό πιάνει φωτιά και καίγεται το σπίτι,

και “πυρκαγιά” φωνάζουνε “στην καπνοδόχο” οι άλλοι;».

Με ύφος προστατευτικό: «Πρόσεχε το κεφάλι

από το βάρος το πολύ μη γείρει προς το χώμα!».

Γεννήθηκε στη Μασσαλία από εύπορη οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν οικονομολόγος και ποιητής. Σπούδασε λογοτεχνία, ιστορία και φιλοσοφία στο κολέγιο Στανισλάς στο Παρίσι. Συνέχισε με νομικές σπουδές και παράλληλα έγραψε το πρώτο θεατρικό του έργο: “Le Gant rouge” (“Το κόκκινο γάντι”) και αρκετά ποιήματα χωρίς καμία επιτυχία. Το 1890 εγκαταλείπει τις νομικές σπουδές και, αν κι έχει πάρει την άδεια, δεν θα ασκήσει ποτέ το επάγγελμα του δικηγόρου. Θα αφοσιωθεί στη λογοτεχνία. Η πρώτη του ποιητική συλλογή εμφανίζεται το 1890: “Les Musardises” (“Οι ματαιοσχολίες”). Την ίδια χρονιά παντρεύεται την ποιήτρια Rosemonde Gerard, με την οποία θα αποκτήσει δύο γιους. Το 1891, γράφει το έργο “Les deux Pierrots” (“Οι δύο Πιερρότοι”), αλλά η επιτυχία έρχεται, το 1894 με τους “Ρομαντικούς” (“Les Romanesques”). Στη συνέχεια γράφει για τη Σάρα Μπερνάρ δύο έμμετρα έργα: “La Princesse Lointaine” (“Η απόμακρη πριγκίπισσα”), που ανεβαίνει το 1895, και “La Samaritaine” (“Η Σαμαρίτιδα”) το 1897. Τη χρονιά εκείνη ανεβαίνει στο Πορτ Σαιν-Μαρτέν και ο “Συρανό ντε Μπερζεράκ”, που υπήρξε ένας θρίαμβος σπάνιος για τα θεατρικά χρονικά. Το “Aiglon” (“Αετιδέας”), έργο γραμμένο για την Μπερνάρ, που ανεβαίνει το 1900, γνωρίζει ανάλογη επιτυχία. Αυτή η διπλή επιτυχία θα τον οδηγήσει, το 1901, στη Γαλλική Ακαδημία. Είναι τριάντα τριών ετών. Η υγεία του όμως, εύθραυστη πια λόγω μιας πνευμονίας, τον αναγκάζει να αποσυρθεί στο Κάμπο, στη Χώρα των Βάσκων, όπου θα γράψει το “Chantecler”, το οποίο ανεβαίνει στο Παρίσι το 1910, χωρίς επιτυχία. Την ίδια τύχη θα έχει και η “Τελευταία νύχτα του Δον Ζουάν” που θα παρουσιαστεί μετά το θάνατό του. Ο Εντμόν Ροστάν πεθαίνει από πνευμονία στο Παρίσι στις 2 Δεκεμβρίου 1918.

Συγγραφέας: Rostand Edmond
Εκδότης: Νεφέλη
Έτος έκδοσης: 2014
ISBN: 960-211-980-8
Σελίδες: 352
Σχήμα: 12χ20
Κατηγορίες: Γαλλικά θεατρικά έργα

Τιμή σε ιστοσελίδες: 11.14 €