Στην Αθήνα της "Μπελ Επόκ"

Περιγραφή
[…] Στην Αθήνα της Μπελ Επόκ.
Σε μια πόλη που το 1907 είχε μόλις 167.000 κατοίκους, μα ήταν στολισμένη με μέγαρα και δημόσια κτίρια εφάμιλλα των μεγάλων ευρωπαϊκών μητροπόλεων. Σε μια πόλη όπου μπορούσες να περπατάς στις κεντρικές λεωφόρους της και σε κάθε σου βήμα να συναντάς κι έναν γνωστό. Να χαιρετιέσαι, να σφίγγεις χέρια, να συζητάς, να νομίζεις πως βρίσκεσαι στο σαλόνι σου. Ή να γυρνάς στο σπίτι σου, σε κάποια γειτονιά, τσαλαπατώντας στις λάσπες το χειμώνα, είναι αλήθεια, ή βλέποντας τις νοικοκυρές και τους μαγαζάτορες να καταβρέχουν το χωματόδρομο έξω απ’ τα σπίτια τους για να μην τους πνίξει η σκόνη το καλοκαίρι, και να νομίζεις πως γυρνάς στους κόλπους της οικογένειάς σου: Όλοι σε γνώριζαν, όλοι σ’ αγαπούσαν και τα φιλιά που σου ‘στελναν απ’ τις ανοιχτές τους πόρτες κι απ’ τα παραθύρια γέμιζαν σαν τα πουλιά τον ουρανό.
Από το 1880 που εμείς τοποθετούμε – αυθαίρετα, αν θέλετε – την αρχή της Μπελ Επόκ, μέχρι το 1920 που όλοι βάζουν το τέλος της, η ζωή στην Αθήνα προόδευε, άλλαζε, μα διατηρούσε ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά: Ένα ρομαντισμό, μια γλύκα, μια παλικαριά. Ακόμα και στα λαϊκά στρώματα του πληθυσμού ή του ημικόσμου και του υποκόσμου, τα ίδια χαρακτηριστικά έβλεπες. Κι η ελληνική κοινωνία θα περνούσε από την αγροτική της φάση στην αστική και από κει στη βιοτεχνική.
Το 1922, μια βαθιά πληγή ανοίγει στα πλευρά του ελληνισμού και πιάνει να αιμορραγεί. Η Μπελ Επόκ τερματίζεται απότομα, οδυνηρά. Ο Έλληνας σφαδάζει, διχάζεται, αποκτά ιδεολογίες που αντιμάχονται η μια την άλλη. Κι η Αθήνα, χωρίς να γνωρίσει στ’ αλήθεια τη βιομηχανική επανάσταση, όπως συνέβη με τον υπόλοιπο δυτικό κόσμο, περνάει στη μεταβιομηχανική εποχή. […]
(από τον πρόλογο του βιβλίου)
Γεννημένος στην Αθήνα το 1947, δημοσιογράφος κι απόγονος δημοσιογράφων, ο Γιάννης Σπανδωνής εργάστηκε σ’ επιτελικές θέσεις μεγάλων εφημερίδων και περιοδικών, καθώς και στην τηλεόραση. Το 1985 οργάνωσε με τη συνεργασία κι άλλων δημοσιογράφων το πρώτο ηλεκτρονικό αρχείο δημοσιογραφικών πληροφοριών, για λογαριασμό του Ιδρύματος Προαγωγής της Δημοσιογραφίας Μπότση. Με το πρώτο του βιβλίο «Κάποτε στο Αιγαίο» αποσπά το βραβείο Μαρίας Περ. Ράλλη για τον καλύτερο νεοεμφανιζόμενο συγγραφέα του 1983. Ακολούθησαν «Ο θρήνος» (1984, Α Βραβείο Παρνασσού), «Οι Γραικοί» (1985, Α Βραβείο Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών – Ροταριανού Ομίλου), το «Προς άγνωστη κατεύθυνση» (1986, προηγούμενος τίτλος του Έτσι τα ‘φερε η μοίρα) και η μυθιστορηματική βιογραφία «Ρήγας Βελεστινλής. Ο επαναστάτης με τα τραγούδια» (Ωκεανίδα, 1995). Οι λογοτεχνικές μεταφράσεις του Γιάννη Σπανδωνή, εξάλλου, έχουν αποσπάσει ευμενή σχόλια κι επαίνους τόσο από τους κριτικούς όσο κι από πνευματικά ιδρύματα της χώρας μας και του εξωτερικού. Πιστεύοντας ότι «λαός που δεν γνωρίζει το παρελθόν του δεν μπορεί να προγραμματίσει το μέλλον του», ο Σπανδωνής ασχολείται κυρίως με το διαχρονικό ιστορικό μυθιστόρημα.

Συγγραφέας : Σπανδωνής Γιάννης
Εκδότης : Informecanica
Έτος έκδοσης : 2007
ISBN : 960-85679-8-Χ
Σελίδες : 160
Σχήμα : 34χ25
Κατηγορίες : Αθήνα – Ιστορία

Τιμή σε ιστοσελίδες: 66.35 €

Όλες οι πληροφορίες σε αυτή τη σελίδα προέρχονται από το χώρο αποκλειστικά για πληροφορίες www.public.gr και dioptra.gr ιστοσελίδα μας με αυτό το βιβλίο.