Η ακτή των ψιθύρων

Περιγραφή
Αρχές της δεκαετίας του ’70. Ένα πλούσιο γαμήλιο τραπέζι στις όχθες του Ινδικού Ωκεανού, στην ταράτσα ενός επιταγμένου ξενοδοχείου στο οποίο διαμένουν οι οικογένειες των πορτογάλων αξιωματικών που πολεμούν τους εξεγερμένους Αφρικανούς.
Η νύφη, η Εβίτα, έχει μόλις φτάσει από την Πορτογαλία στη Μοζαμβίκη, ειδικά για να παντρευτεί τον αγαπημένο της, Λουίς Αλέξ, που υπηρετεί εκεί τη στρατιωτική του θητεία, ως έφεδρος ανθυπολοχαγός. Στο πρόσωπο όμως του αγαπημένου της δεν αναγνωρίζει πλέον τον ενθουσιώδη φοιτητή των Μαθηματικών που είχε ερωτευτεί στη Λισαβόνα, αλλά έναν στυγνό σφαγέα ανυπεράσπιστων γυναικόπαιδων. Είκοσι περίπου χρόνια αργότερα, η ίδια γυναίκα, η Εύα Λόπο, σχολιάζει ένα αφήγημα με θέμα τη νύχτα του γάμου της και ανακαλεί στη μνήμη της την περίοδο εκείνη, σκιαγραφώντας το ανελέητο πορτρέτο του πολέμου και του φόβου, ιδωμένο με τη ματιά μιας γυναίκας που θα ‘θελε να φωνάξει για όσα, μέχρι τότε, ακούγονταν μόνον ως ψίθυροι. […]Η Λίντια Ζορζ γεννήθηκε το 1946 στο Boliqueime, μικρό χωριό της περιοχής Αλγκάρβι, στο νότο της Πορτογαλίας. Είναι καθηγήτρια της ρομανικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Λισαβόνας. Το 1970 εγκαταστάθηκε στη Μοζαμβίκη κι έζησε από κοντά τη φρίκη του Αποικιακού Πολέμου (Στο μυθιστόρημά της «Η ακτή των ψιθύρων» που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πόλις, η ηρωίδα της, σύζυγος αξιωματικού, περιγράφει τις ωμότητες του πορτογαλικού στρατού). Η Ζορζ εμφανίσθηκε στη λογοτεχνία το 1980 με το μυθιστόρημά της «O dia dos Prodigios» και αμέσως χαιρετίσθηκε από την κριτική ως η αποκάλυψη της νεότερης πορτογαλικής λογοτεχνίας. Τα πρώτα της βιβλία, με έντονο ποιητικό ύφος, συνδέονται με το ρεύμα του μαγικού ρεαλισμού. Σταδιακά όμως, η Ζορζ στρέφεται προς το ρεαλισμό. Χαρακτηριστικό δείγμα της στροφής αυτής «Ο κήπος δίχως όρια» που εκδόθηκε το 1995 και τιμήθηκε στην Πορτογαλία με το Premio Bordallo de Literatura de Casa da Imprensa και στη Γερμανία με το βραβείο καλύτερου ξένου μυθιστορήματος. Άλλα βιβλία της: «O Cais das Merendas» (1982), «Noticia da Cidade Silvestre» (1984), «A Costa dos Murmurios»/»Η ακτή των ψιθύρων» (1988), «A Ultima Dona»/»Η τελευταία γυναίκα» (1992), «Marido e Outros Contos»/»Ο σύζυγος και άλλες ιστορίες» (διηγήματα, 1997), «O Vale da Paixao»/»Η κοιλάδα των παθών» (1998), «O Vento Assobiando nas Gruas»/»Ο άνεμος φυσάει τους γερανούς» (2002), «O Belo Adormecido»/»Ο ωραίος κοιμώμενος» (διηγήματα, 2004), «Combateremos a Sombra»/»Να πολεμήσουμε τη σκιά» (2007), «A Noite das Mulheres Cantoras»/»Η νύχτα που τραγουδούσαν οι γυναίκες» (2011), κ.ά. Έχει γράψει επίσης ιστορίες για νέους και θεατρικά έργα. Τα έργα της έχουν μεταφρασθεί στα γαλλικά, γερμανικά, αγγλικά, ισπανικά, ολλανδικά, ουγγρικά, ιταλικά και σουηδικά. Στα βιβλία της η Ζορζ δίνει το λόγο στις γυναίκες. Την ενδιαφέρει το πώς αυτές παρατηρούν τη χώρα τους, την Πορτογαλία, να ταλαντεύεται ανάμεσα στην παράδοση και τον εκσυγχρονισμό. Η ίδια η Ζορζ λέει πως μόνο οι γυναίκες μπορούν να παρακολουθήσουν την εξέλιξη του κόσμου γιατί, καθώς έμειναν για πολλά χρόνια στο περιθώριο, κατέχουν πια τη θέση του προνομιακού παρατηρητή.

Συγγραφέας : Jorge Lidia 1946-
Μεταφραστής : Παντελάκης Σπύρος
Εκδότης : Πόλις
Έτος έκδοσης : 2002
ISBN : 960-8132-77-0
Σελίδες : 318
Σχήμα : 21χ14
Κατηγορίες : Πορτογαλική πεζογραφία – Μυθιστόρημα

Τιμή σε ιστοσελίδες: 10.76 €

Όλες οι πληροφορίες σε αυτή τη σελίδα προέρχονται από το χώρο αποκλειστικά για πληροφορίες www.public.gr και dioptra.gr ιστοσελίδα μας με αυτό το βιβλίο.