Εικόνες κατανάλωσης και εικόνες προς κατανάλωση. Η συνέντευξη της Στοκχόλμης. Βρισκόμαστε όλοι σε κίνδυνο

Περιγραφή
Οι εικόνες της παρούσας έκδοσης -ομογενοποιημένες, ισοπεδωμένες, εξαντλημένες προτού καν καταναλωθούν- αποτελούν μέρος της σύγχρονης ρωμαϊκής εικονογραφίας της προπαγάνδας και του θεάματος. Η αυθαίρετη, αλλά διόλου τυχαία, δειγματοληπτική επιλογή τους δεν αποτελεί κάποιου είδους τεκμήριο· μέσω αυτών επιχειρείται ένα μικρό σχόλιο στο αχανές πεδίο του κυρίαρχου θεάματος. Σε αυτό το πλαίσιο, όπου όλα χωρούν και όλα αλέθονται, το έργο του Πιερ Πάολο Παζολίνι κατόρθωσε να ανοίξει εκείνη την τρύπα που μας επιτρέπει να δούμε πίσω από το θέαμα.
Στις 30 Οκτωβρίου του 1975 ο Παζολίνι παραχώρησε την τελευταία συνέντευξη τύπου σε μια ομάδα κριτικών και δημοσιογράφων στη Στοκχόλμη, όπου είχε μεταβεί για να παρουσιάσει τη νέα του ταινία Σαλό ή οι 120 ημέρες στα Σόδομα. Το αιφνίδιο γεγονός του θανάτου του ματαίωσε επ’ αόριστον την ραδιοφωνική αναμετάδοσή της, με αποτέλεσμα το αρχείο να παραπέσει. Τελικά, η απομαγνητοφωνημένη συνέντευξη πρωτοδημοσιεύτηκε στον ιταλικό τύπο το 2011.
Δυο μέρες μετά, έχοντας πλέον επιστρέψει στο διαμέρισμά του, στη Ρώμη, ο Παζολίνι δέχτηκε να συνομιλήσει με τον νεαρό δημοσιογράφο, Φούριο Κολόμπο. Η συνέντευξη ολοκληρώθηκε λίγο μετά τη δύση του ηλίου και, μολονότι ο Παζολίνι μετέθεσε τον τελικό έλεγχό της για την επομένη, δεν παρέλειψε να την τιτλοφορήσει “Βρισκόμαστε όλοι σε κίνδυνο”. Την επόμενη μέρα, το πτώμα του βρέθηκε σε παραλία της Όστιας. Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο ένθετο “Τουττολίμπρι” της εφημερίδας Λα Στάμπα, στις 8 Νοέμβριου του 1975.
Η επικράτηση του καταναλωτισμού -του “απόλυτου φασισμού”-, η συνεπακόλουθη πολιτισμική ομογενοποίηση και ισοπέδωση, ο ολοένα αυξανόμενος έλεγχος της ίδιας της ζωής από την, όλο και πιο ανεξέλεγκτη, σχεδόν άναρχη, δύναμη της εξουσίας, η χειραγώγηση των σωμάτων μέσω της βιοπολιτικής, η εξάπλωση της τυφλής βίας καθώς και ο ρόλος της πλειονότητας των πολιτικών, των διανοούμενων και των καλλιτεχνών όσον αφορά αυτή την κατάσταση είναι μόνο μερικά από τα ζητήματα που ο Παζολίνι έθιξε, ακόμη μια φορά, στο πλαίσιο αυτών των συνεντεύξεων.
Διαβάζοντας αυτές τις δυο συνεντεύξεις, ακούμε, σε ενεστώτα χρόνο, την επίμονα μαχητική, ανυποχώρητα κριτική, στοχαστική και συνάμα απελπισμένη, την ποιητική φωνή του Παζολίνι. Σαράντα χρόνια μετά το θάνατό του, η φωνή του, πολλαπλά επιβεβαιωμένη, συνεχίζει σταθερά και αδιάλειπτα να επιστρέφει στο κοινωνικοπολιτικό και πολιτισμικό παρόν των συντελεσμένων συμφορών, διαλύοντας τυχόν ψευδαισθήσεις, πολεμώντας κάθε εφησυχασμό.Ο Πιερ Πάολο Παζολίνι γεννήθηκε στην Μπολόνια το 1922. Έζησε τα παιδικά του χρόνια σε διάφορες ιταλικές πόλεις (Μπολόνια, Πάρμα, Μπελούνο, Κρεμόνα, Ρέτζιο Εμίλια), και σπούδασε Ιστορία της Τέχνης και Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια. Το 1943 κατέφυγε στην Καζάρσα, το χωριό της μητέρας του στην επαρχία του Φριούλι, όπου άρχισε να εργάζεται ως καθηγητής. Στην Καζάρσα αρχίζει να γράφει τα πρώτα του ποιήματα (θα κυκλοφορήσουν το 1954 στον τόμο “Η καλύτερη νιότη”) και προσχωρεί στο Κομμουνιστικό Κόμμα. Το 1949 κατηγορείται για αποπλάνηση ανηλίκου. Αν και η κατηγορία θα θεωρηθεί ανυπόστατη, το γεγονός θα του στοιχίσει την αποπομπή του τόσο από το σχολείο όσο και από το Ι.Κ.Κ. Την ίδια χρονιά εγκαθίσταται, μαζί με τη μητέρα του, στη Ρώμη.
Οι λαϊκές συνοικίες της περιφέρειας της Ρώμης θα του εμπνεύσουν τα δύο πρώτα του μυθιστορήματα, “Τα παιδιά της ζωής” (1955) και το “Μια βίαιη ζωή” (1959). Παράλληλα εκδίδει τις ποιητικές συλλογές “Οι στάχτες του Γκράμσι”(1957), “Το αηδόνι της καθολικής εκκλησίας” (1958) και “Η θρησκεία του καιρού μας” (1961). Διευθύνει την επιθεώρηση Nuovi argomenti με τον Αλμπέρτο Μοράβια, ο οποίος τον θεωρεί, ήδη από το τέλος της δεκαετίας του ’50, ως τον σημαντικότερο Ιταλό ποιητή της γενιάς του.
Την ίδια εποχή αρχίζει να ασχολείται με τον κινηματογράφο ως σεναριογράφος και συνεργάζεται με τον Μπολονίνι, τον Μπερτολούτσι και τον Ρόσσι. Το 1961 σκηνοθετεί την πρώτη του ταινία, το “Ακατόνε”. Ακολουθούν οι ταινίες “Μάμα Ρόμα” (1962), “Το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο” (1964), “Οιδίπους Τύραννος” (1967), “Θεώρημα” (1969),”Χοιροστάσιο” (1969), “Μήδεια” (1970), καθώς και η λεγόμενη “τριλογία της ζωής” με το “Δεκαήμερο” (1971), “Οι ιστορίες του Καντέρμπουρυ” (1972) και ” Χίλιες και μια νύχτες” (1974). Τελευταία του ταινία το “Σαλό ή 120 μέρες στα Σόδομα” (1975).
Από τους σημαντικότερους διανοούμενους της εποχής του, ο Παζολίνι άλλοτε με τις ταινίες του, άλλοτε με τα βιβλία του και άλλοτε με τα άρθρα του προκαλούσε σκάνδαλο με τις αντισυμβατικές, επαναστατικές απόψεις του. Δολοφονήθηκε το 1975 από έναν εκπορνευόμενο νεαρό στην Όστια, έξω από τη Ρώμη.

Συγγραφέας: Pasolini Pier Paolo 1922-1975
Μεταφραστής: Αποστόλου Θανάσης 1968-
Υπεύθυνος Σειράς: Αποστόλου Θανάσης 1968-
Εκδότης: Alloglotta
Έτος έκδοσης: 2015
ISBN: 618-82130-0-2
Σελίδες: 80
Σχήμα: 18χ15
Κατηγορίες: Κοινωνικές επιστήμες – Λόγοι, δοκίμια, διαλέξεις, Συνεντεύξεις
Σειρές: Παράλληλες Αναγνώσεις

Τιμή σε ιστοσελίδες: 7.88 €