Εγώ η Ντόρα Μάαρ

Περιγραφή
Το όνομά μου είναι Ντόρα Μάαρ. Ανάμεσα στους φίλους μου, τον Ζορζ Μπατάιγ, τον Πολ Ελυάρ, τον Μαν Ρέι, τον Μπρασαϊ, είχα μια κάποια φήμη ως φωτογράφος. Συνάντησα έναν άντρα. Ήταν η μεγαλοφυΐα. Ήταν η ζωή. Ήταν ο σπαραγμός. Μου ζήτησε να τον ακολουθήσω χωρίς να κοιτάξω πίσω μου, κι αν σήμερα επιστρέφω σ’ αυτό που υπήρξε ο έρωτάς μας, το κάνω γιατί εκείνος έχει μόλις πεθάνει. Το έλεγαν Πάμπλο Πικάσο.
Ήταν ένας έρωτας τρελός. Κι όταν ο έρωτας ξεθώριασε, απέμεινε μονάχα η τρέλα. Ο Πικάσο με σχεδίασε με μια τρυφερότητα σαν να έπλεκε δαντέλα, και με ζωγράφισε σε όλες μου τις φάσεις. Έβαλε τον αιώνα να κλαίει μέσα από τα μάτια του. Μ’ έριξε μέσα στην Γκερνίκα. Με ώθησε να βγάλω τη γλώσσα σ’ όλη τη φρίκη του πολέμου. Μου έδωσε την αθάνατη ομορφιά που έχουν οι εικόνες στα μουσεία μας. Μου χάρισε την ηδονή και την καταστροφή. Λένε πως με άκουσαν να ισχυρίζομαι πως μετά τον Πικάσο δεν υπήρχε πια παρά μόνο ο Θεός. Δεν θυμάμαι να το είπα ποτέ, αλλά δεν έπαψα ούτε στιγμή να το σκέφτομαι…
Η Νικόλ Αβρίλ γεννήθηκε στο Ραμπουγιέ και σπούδασε σύγχρονη λογοτεχνία στη Λυών. Εργάστηκε σαν καθηγήτρια, ύστερα έγινε ηθοποιός και μανεκέν και, τελικά, συγγραφέας. Πρωτοεμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 1972 με τα έργα “Το καλοκαίρι του Αγίου Βαλεντίνου” και “Οι άνθρωποι του Μιζάρ”, που αμέσως σημείωσαν επιτυχία και της εξασφάλισαν μια θέση στα γαλλικά γράμματα. Συνέχισε το συγγραφικό της έργο με μυθιστορήματα και βιογραφίες (“Ο κήπος των απόντων”, 1977, “Ο κύριος της Λυών”, 1979, “Η πρώτη συμμαχία”, 1986, “Δεν πάει καιρός που σ’ αγαπώ”, 1992 κ.ά.). Έγραψε επίσης ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο, “Στους κήπους του πατέρα μου”, 1989, και μαζί με τον άντρα της Ζαν-Πιερ Ελκαμπάς, το δοκίμιο “Σώπα”, Ελκαμπάς (1982).

Συγγραφέας: Avril Nicole
Μεταφραστής: Λεοντάρη Μαρίνα
Εκδότης: Εξάντας
Έτος έκδοσης: 2004
ISBN: 960-256-588-8
Σελίδες: 235
Σχήμα: 21χ14
Κατηγορίες: Γαλλική πεζογραφία – Μυθιστόρημα

Τιμή σε ιστοσελίδες: 11.68 €